تو هم با من نمی ما نی / برو بگذار بر گردم/ دلم می خواست/ می شد/ با نگا هت قهر می کردم / برایت می نویسم / اسمان ابری است/ دلتنگم/ و من چندی است / دارم با خودم /با عشق/ می جنگم /اگر می شد برایت می نوشتم / روزها یم را/ و سهم چشمها یم را / سکو تم را / صدا یم را /اگر می شد برای دیدنت / دل دل نمی کر دم / اگر می شد که افسار دلم را ول نمی کردم /دلم را می نشا نم جای یک دل تنگی سا ده / کنا ر اتفا قی که شبی نا خوانده افتاده همیشه بت پرستم بت پرستی سخت وابسته / خدایش را رها کرده /به چشمان تو دل بسته...!

 فقط کافی ست باور داشته باشی که آنها...

                                  هستند...!

        حس تلخ

            نرسیدن...!

در جواب پیشنهاد مرداب ...

مردابم...

گاه از این مردم بی درد بدم می آید، من ز افسون گل سرخ بدم می آید، گفته بودی که تمام شب من گریه ی توست ....من از این گریه ی شب گیر بدم می آید، هرچه عشق است لگد مال خزان باید کرد..... که از این واژه ی نامرد بدم می آید....

                                   که از این واژه ی نامرد بدم می آید ...

مقصر دل دیوانه ی ماست...!

وحشت از عشق که نه ؛ ترس ما فاصله هاست؛ وحشت از غصه که نه؛ ترس ما خاتمه هاست ! ترس بيهوده نداريم؛ صحبت از خاطره هاست؛ صحبت از کشتن ناخواسته‌ي عاطفه‌هاست؛ کوله باريست پر از هيچ که بر شانه‌ي ماست؛ گله از دست کسي نيست؛ مقصر دل ديوانه‌ي ماست...

فقط یه خورده خون دل ....

خون دل خورديم تا شاه و شاهزاده نداشته باشيم ، آقا و آقا زاده داريم!!

خون دل خورديم تا سياستمان ديني شود ، دينمان سياسي شد!!

خون دل خورديم تا اقتصادمان انساني شود ، انسانيتمان اقتصادي شد!!

خون دل خورديم تا خيابان هايمان شريف شود ، شرافتمان خياباني شد!!

خون دل خورديم تا رنگ آزادي را ببينيم ، اسارت رنگ شده را ديديم!!

خون دل خورديم تا دردهايمان درمان شود ، درد بي درمان گرفتيم....!!

           تو اگر بی من و دلتنگ منی ُ

                    یک به یک فاصله ها را بردار...!

فریاد مرا بی اثر می کند سکوت مرداب!

             اما سکوت مرداب هم از رضایت نیست...!

           بیــــــــهوده زیستن را نیازی به شمارش نیست...!

    چون باید یاد بگیرند که هر اشتباهی پاک شدنی نیست....!

خسته ام از بغض كهنه ي عشق

سنگينه تحملش تو صدام

خوبه كه به ياد تو قانعم

مي تونم بگذرم از شكوه هام

باورش سخته برات ولي من

ميرم و چيزي ازت نمي خوام

اما بدون هر جا برم بعد تو

بغض عشق مي مونه از تو برام

بغض من وا نميشه تو صدام

خدايا يه دريا گريه مي خوام

نفهميد اون كه بايد ميدونست

بيشتر از جون هنوز عزيزه برام

با جدايي

     هيچي تموم نمي شه

      عاشق از عاشقي سير نميشه

          بگو تو اگه عاشق نبودي

               عاشقت از تو دلگير نمي شه

بغض عشق مونده هنوز تو صدام

هنوزم هيچي ازت نمي خوام

عاشقت بودم و از عاشقيم

جز غمت هيچي نمونده برام

اما من هنوز به پات مونده ام

يه لحظه بي درد نياسوده ام

از جداييت خيلي اگه گذشته

 اما هنوز به عشقت آلوده ام

با جدايي

 هيچي تموم نمي شه

  عاشق از عاشقي سير نميشه

             بگو تو اگه عاشق نبودي

                   عاشقت از تو دلگير نمي شه....

خسته ام ز مردمی که نامشان عروسکی ست

               ــــ کوک می شود زمان و عشق و نام و خوابشان ــــ

                              چهره های کهنه ی نقابشان عروسکی ست...!

                                        کفتر نشسته روی بامشان عروسکی ست..!

چه کسی بال مرا بست

                   که پرواز بس است.....؟؟؟

گويند كسان بهشت با حور خوش است...!

من مي گويم كه آب انگور خوش است...!

اين نقد بگير و دست از آن نسيه بدار...!

كه آواز دهل ، شنيدن از دور خوش است...!

اين " مي " چه حراميست كه عالم همه زان ميجوشند..؟

يك دسته به نابوديه نامش كوشند...!

آنان كه بر عاشقان حرامش كردند ،

         خود ، خلوت ار آن پياله ها مينوشند...!!

در اين خاموشيه لب ها ، نگاهت صد زبان دارد...!

سرود عشق را از يار پنهان مي كني تا كي..؟؟

هيچ كس اشكي براي ما نريخت

هر كه با ما بود ، از ما ميگريخت...!

چند روزيست ، كه حالم ديدنيست..!

حال من از اين و آن پرسيدنيست...!

گاه بر روي زمين زل مي زنم

گاه بر حافظ تفعل مي زنم

حافظ ديوانه فالم را گرفت!

يك غزل آمد كه حالم را گرفت!

گفت :

ما زياران چشم ياري داشتيم

       خود غلط بود آنچه مي پنداشتيم...!

وقتي ناله هاي خرد شدنت نواي دل انگيزي شد ،

                    چه فرقي دارد كه برگ كدام درختي...!؟

 آخرش هم :

    هر كسي بوسه ستاند ز لب يار كسي ،

         بي گمان دست در آغوش نگارش ببرند!!!

خدا با بنده هایش مهربان تر بود....

از این بیچاره مردم یاد می فرمود...! 

               نمیگویم به هر کس عیش و نوش رایگان می داد...

                     همین ده روز هستی را امان می داد....!

سخت دلواپس این بازی بی پایانم...

دشنه می بارد و دشنام ....!   به دادم برسید...!

             گربه ای مانده ز یک شیر به جا...!    ایرانم....!